Hotel Delano, jeda od najlepših hotela u južnoj Floridi. Vlasnik Delana, eminencija džet seta
Istočne Obale, Ian Scharger, stekao je ime i obogatio kao vlasnik najpoznatije svetske diskoteke “Studio 54″ u New York-u. Kao okupljalište svetske elite pedesetčetvorka je obeležila 80-e i prvu polovinu 90-ih snažnim uticajem na modne trendove u New Yorku i Americi što se prenosilo metodom spojenih sudova na ostatak sveta. Hotelijerstvo, u to vreme je postalo prilično monotono oslanjajući se na zastarelu koncepciju lanaca hotela sličnog sterilnog izgleda. Svi hoteli istog lanca su ličili jedan na drugi kao restorani McDonalldsa, a i međusobno kao McDonalds i Burger King. Ianov prelaz u biznis sa hotelima je bio pravo osveženje jer je on, neopterećen dogmama, unosio novine u već uhodane stereotpe hotelijerstva. Jedna od novina u hotelijerskom biznisu je angažovanje jednog od najboljih svetskih dizajnera u kreiranju vizuelnog identiteta hotela. Philippe Starck, najsjajnija zvezda u svetu dizajna, započeo je novo poglavlje u kreiranju enterija hotela. Ulovio je ili oslobodio, feng shu ili kako se već zove ono o planiranju protoka energije u enterijerima. Sam ulazak u Delano hotel, sa visokim plafonom, stubovima i kombinacijom mermer i drvo menja raspoloženje ljudima. Svaka stolica, svaka česma ili viljuška u Delanu su dizajnirane namenski i smišljeno postavljena. Meni lično su se najviše dopali neobični lavaboi i česme u taoletima. Za početak, ništa ne asocira na kupatilo. Starinski parket, neki kredenac kao iz podruma moje babe, ofarban u belo. Tu je i ofucani astal sa starom mermernom pločom čija sredina je malo udubljena i izgleda kao da je uzeta sa nekog grčkog stepeništa gde je izlizana od gaženja, sa rupom na sredini predstavlja Starckovu interpretaciju lavaboa. Neka cev koja izlazi iz patosa, savijena kao naopako slovo “j” predstavlja česmu, dok se voda pušta gaženjem daščice parketa malo drugačije boje. Čisto dizajnersko ludilo. Ja inače u enterijeru najvise volim taolete, kujne i stolice, mozda obrnutim redosledom. Zato i volim da sedim u jednom od separea u Delanu koji je napravljen kao starinska kuhinja, sa visokim kuhinjskim stolom, koji , je naravno od ofucanog drveta mermera. Pozcasnu strazu oko stola drze 12 prelepih barskih stolica koje ne bi bilo sramota da budu muzejski eksponati u bilo kom muzeju primenjene umetnosti. Čitaj dalje →